Wieś pojawiła się w literaturze już od samego początku jej istnienia. Już greccy i rzymscy autorzy pisali bukoliki, wystarczy wspomnieć chociażby nazwisko Wergiliusza, a wszystko będzie jasne. Nie były to typowe wiejskie utwory, ale bardzo do nich zbliżone tematycznie. Opowiadały o pracy na roli, o hodowli i zasiewaniu różnych roślin. W kolejnych epokach literackich także utwory o tematyce wiejskiej pojawiały się bardzo często. Pierwsze z nich idealizowały tę krainę. Pisano, że to arkadia, że wieś jest samowystarczalna i dlatego nie potrzebuje żadnego wpływu z zewnątrz. Podkreślano, że ludzie na wsi żyją w zgodzie z naturą i prowadzą harmonijny tryb życia. Wszyscy się znają i są dla siebie życzliwi. Ponadto cenią narodowe tradycje i wartości. Potem zaczął się okres demitologizowania wsi. Wskazywano na jej problemy, biedę, analfabetyzm i brak perspektyw. Dzisiaj już chyba nikt się wsią nie interesuje, a na pewno jej nie idealizuje. Wieś stała się dla nas obszarem zapomnianym, brzydkim i ubogim.

Wieś .